
ลูกทรพี
วิญญาณบาปจากภูมิเปรต ผมคือวิญญาณบาปจากภูมิเปรตในยมโลก ชื่อ ชุนชิว แซ่ถัง อายุ 42 ปี เกิดในสมัยราชวงศ์หยวน (พ.ศ. 1828-1910) เป็นคน
มณฑลเหอหนาน จำได้ว่าสมัยเป็นมนุษย์ ผมเป็นลูกของคนร่ำรวย แม่ผมตายตั้งแต่ผมอายุ 12 ขวบแล้วพ่อผมได้แต่งงานใหม่เพื่อจะได้
มาดูแลผมและงานในบ้าน แต่ก่อนพ่อผมเอาใจใส่ดูแลผมเป็นอย่างดี แต่หลังจากแต่งงานกับแม่เลี้ยงแล้วพ่อก็เปลี่ยนไปแสดงอาการ
เย็นชาไม่สนใจผมทำให้ผมเกิดความน้อยใจและโมโหในความอยุติธรรมของพ่อ แม่เพิ่งตายไปไม่นานเท่าไรก็มาแต่งแม่เลี้ยงเข้าบ้าน ใน
ใจของผมไม่มีใครสามารถมาแทนตำแหน่ง 'แม่บังเกิดเกล้า' ได้ เมื่อท่านเมินชากับผมเช่นนี้ ทำให้ผมรู้สึกปวดร้าวใจที่สุด ใจผมจึงเกิด
ความคิดทางชั่ววางแผนอันโหดร้ายอำมหิต กระทำในสิ่งที่เป็นการเนรคุณไร้ศีลธรรมนั่นก็คือ ฆ่าบิดาฮุบสมบัติแล้วโยนความผิดนี้ทั้งหมด
ไปให้แม่เลี้ยง พอเข้าบ้านก็มาทำลายความผูกพันเราพ่อลูกผมจะต้องทรมานให้สาสมแล้วผมก็สั่งห้ามไม่ให้คนใช้เอาอาหารไปให้แม่เลี้ยง
กินและสั่งคนใช้ไปตักอุจจาระปัสสาวะในส้วมไปให้แม่เลี้ยงกินแทนข้าว ทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส
แม้จะมีบ่าวไพร่มาเตือนว่า อย่าได้กระทำในสิ่งที่ผิดศีลธรรมคุณธรรมเช่นนี้ แต่ผมไม่เคยเชื่อฟังเขาเลย คนที่มาเตือนกลับถูก
ผมด่าเสียอีก ทั้งยังสั่งเขาให้ไปกินของโสโครกนี้ด้วยกันอีกด้วย ตั้งแต่นั้นก็ไม่มีใครกล้ามาวิจารณ์เรื่องนี้อีก แม่เลี้ยงทนทรมานทางด้าน
จิตใจและอาหารการกินไม่ไหวในที่สุดเพียง 12 วัน ก็ตายด้วยความหิวโหย
ผมได้สร้างกรรมปิตุฆาตอันใหญ่หลวงยังไม่รู้สำนึก ทุกวันอาศัยอิทธิพลไปหาซื้อผู้หญิงชาวบ้านที่หน้าตาดี พากลับมาบ้าน
สนองตัณหาของตนเองอย่างเมามัน ทำลายความบริสุทธิ์อันล้ำค่าของพวกเขา ทำให้พวกเขามีราคีติดตัวต้องเสียอนาคต ทำอยู่เช่นนี้
เป็นสิบ ๆ ปี ใช้จ่ายทางนารีอย่างฟุ่มเฟือยไม่เสียดายเงินทองผลาญสมบัติของบรรพบุรุษจนสิ้นเนื้อประดาตัว ตอนอายุ 42 ปีก็ป่วยตาย
ด้วยโรคร้าย ยมฑูตขาวดำเอาตัวผมไปที่ยมโลก ต้องถูกลงโทษทรมานด้วยเครื่องทัณฑกรรมทุกชนิดจากขุมนรกต่าง ๆ จนถึงยมโลก
ตำหนักสิบ ยมบาลก็สั่งให้เจ้าหน้าที่เอาตัวผมไปไว้ในภูมิเปรตให้ผมไม่มีวันสงบตลอดกาล ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสสุด
บรรยาย ปัจจุบันพอดีเป็นยุคโปรดสัตว์ทั่วทั้งสามโลก ตอนนี้ผมรู้สำนึกแล้วกราบวิงวอนขอให้เบื้องบนโปรดอภัยโทษให้แก่ผมด้วยเถิด
ขอเชิญชาวโลกอย่าได้เกิดโมหะจริตจนถึงกับฆ่าบิดามารดา คิดดูซิผมต้องถูกขังอยู่ในแดนนรกเป็นเวลาตั้งหลายร้อยปีแล้ว
ขอท่านอาจารย์ถ่ายทอดธรรมโปรดขอร้องแทนผมด้วยวิงวอนขอให้ได้หลุดพ้นจากความทุกข์ทรมานของนรกอดอยาก ต่อไปจะต้อง
ปรับปรุงแก้ไขจะกลับตัวกลับใจไม่กล้าทำความชั่วอีก ผมได้ทำบาปหนักสามอย่างคือ 1. เนรคุณฆ่าบิดา ฮุบสมบัติ 2. ทรมานแม่เลี้ยง
โดยให้กินอุจจาระแทนข้าว ทำให้เขาต้องอดตาย 3. ข่มแหงรังแกพร่าความสาวหญิงชาวบ้าน กินทิ้งกินขว้าง เหยียบย่ำธัญญาหาร
บาปมหันต์สามข้อนี้ ก็เพียงพอที่ทำให้ผมเสวยทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสในภูมิเปรตแล้ว เพราะฉะนั้นผมจึงต้องรับโทษตั้งแต่สมัย
ราชวงศืหยวนจนถึงปัจจุบัน ท่านพระโพธิสัตว์ทรงเมตตากรุณาที่ผมรู้สำนึก จึงมีบัญชาให้เจ้าหน้าที่นำตัวผมมาที่สถานธรรม เล่าถึง
เรื่องราวในอดีตขออาจารย์ถ่ายทอดธรรมโปรดเอาประวัติของผมนำไปลงในหนังสือธรรมะ เพื่อเป็นอุทาหรณ์เตือนใจ ปลุกชาวโลกให้
ตื่นจากความหลงอย่าได้เดินตามรอยผมจะได้ไม่ต้องเสียใจตลอดกาล ขอฟ้าเบื้องบนโปรดประทานโอกาสให้ผมได้มีวันพบกับแสง
สว่างบ้าง ผมยินดีกลับตัวใหม่ทำความดีไถ่บาป เพื่อตอบแทนฟ้าเบื้องบนและมวลมนุษย์ขอสาธุชนทั้งหลายโปรดนำเรื่องนี้ไปบรรยาย
ให้ผู้คนได้รับรู้ เพื่อโทษของผมจะได้ลดหย่อนได้บ้าง ขออาจารย์ถ่ายทอดธรรมโปรดช่วยเผยแพร่กตัญญูธรรม อย่าเหมือนผมที่ฆ่าบิดา
เพราะไม่พอใจที่ท่านไปมีเมียใหม่ ซึ่งไม่เพียงแต่เป็นการละเมิดกฏแห่งฟ้าดินอย่างไร้มโนธรรม ยังเป็นการทำลายศีลธรรมจรรยา ได้มี
โอกาสเกิดเป็นคนเสียเปล่า ผิดพลาดไปแล้วต้องมาเสียใจไม่รู้หายเพียงเพราะคิดผิดชั่ววูบ จึงต้องตกสู่ห้วงเหวลึกผมเสียใจมากขอ
ท่านจี้กงโปรดเมตตาสงสารในความไร้เดียงสาของผม ขอท่านพระโพธิสัตว์โปรดเมตตาให้อภัยด้วย อย่าทำให้ผมต้องเป็นเศษวิญญาณ
ขอสาธุชนทุกท่านโปรดช่วยผมด้วยเจ้าหน้าที่ยมโลกมาเร่งผมแล้ว กราบลาองค์มารดา กราบลาเทพพุทธทุกองค์กราบลาท่านหลินเฉียน
เหยิน กราบลาอาจารย์ถ่ายทอดธรรมและสาธุชนทุกท่าน.
วิญญาณบาปจากภูมิเปรต ผมคือวิญญาณบาปจากภูมิเปรตในยมโลก ชื่อ ชุนชิว แซ่ถัง อายุ 42 ปี เกิดในสมัยราชวงศ์หยวน (พ.ศ. 1828-1910) เป็นคน
มณฑลเหอหนาน จำได้ว่าสมัยเป็นมนุษย์ ผมเป็นลูกของคนร่ำรวย แม่ผมตายตั้งแต่ผมอายุ 12 ขวบแล้วพ่อผมได้แต่งงานใหม่เพื่อจะได้
มาดูแลผมและงานในบ้าน แต่ก่อนพ่อผมเอาใจใส่ดูแลผมเป็นอย่างดี แต่หลังจากแต่งงานกับแม่เลี้ยงแล้วพ่อก็เปลี่ยนไปแสดงอาการ
เย็นชาไม่สนใจผมทำให้ผมเกิดความน้อยใจและโมโหในความอยุติธรรมของพ่อ แม่เพิ่งตายไปไม่นานเท่าไรก็มาแต่งแม่เลี้ยงเข้าบ้าน ใน
ใจของผมไม่มีใครสามารถมาแทนตำแหน่ง 'แม่บังเกิดเกล้า' ได้ เมื่อท่านเมินชากับผมเช่นนี้ ทำให้ผมรู้สึกปวดร้าวใจที่สุด ใจผมจึงเกิด
ความคิดทางชั่ววางแผนอันโหดร้ายอำมหิต กระทำในสิ่งที่เป็นการเนรคุณไร้ศีลธรรมนั่นก็คือ ฆ่าบิดาฮุบสมบัติแล้วโยนความผิดนี้ทั้งหมด
ไปให้แม่เลี้ยง พอเข้าบ้านก็มาทำลายความผูกพันเราพ่อลูกผมจะต้องทรมานให้สาสมแล้วผมก็สั่งห้ามไม่ให้คนใช้เอาอาหารไปให้แม่เลี้ยง
กินและสั่งคนใช้ไปตักอุจจาระปัสสาวะในส้วมไปให้แม่เลี้ยงกินแทนข้าว ทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส
แม้จะมีบ่าวไพร่มาเตือนว่า อย่าได้กระทำในสิ่งที่ผิดศีลธรรมคุณธรรมเช่นนี้ แต่ผมไม่เคยเชื่อฟังเขาเลย คนที่มาเตือนกลับถูก
ผมด่าเสียอีก ทั้งยังสั่งเขาให้ไปกินของโสโครกนี้ด้วยกันอีกด้วย ตั้งแต่นั้นก็ไม่มีใครกล้ามาวิจารณ์เรื่องนี้อีก แม่เลี้ยงทนทรมานทางด้าน
จิตใจและอาหารการกินไม่ไหวในที่สุดเพียง 12 วัน ก็ตายด้วยความหิวโหย
ผมได้สร้างกรรมปิตุฆาตอันใหญ่หลวงยังไม่รู้สำนึก ทุกวันอาศัยอิทธิพลไปหาซื้อผู้หญิงชาวบ้านที่หน้าตาดี พากลับมาบ้าน
สนองตัณหาของตนเองอย่างเมามัน ทำลายความบริสุทธิ์อันล้ำค่าของพวกเขา ทำให้พวกเขามีราคีติดตัวต้องเสียอนาคต ทำอยู่เช่นนี้
เป็นสิบ ๆ ปี ใช้จ่ายทางนารีอย่างฟุ่มเฟือยไม่เสียดายเงินทองผลาญสมบัติของบรรพบุรุษจนสิ้นเนื้อประดาตัว ตอนอายุ 42 ปีก็ป่วยตาย
ด้วยโรคร้าย ยมฑูตขาวดำเอาตัวผมไปที่ยมโลก ต้องถูกลงโทษทรมานด้วยเครื่องทัณฑกรรมทุกชนิดจากขุมนรกต่าง ๆ จนถึงยมโลก
ตำหนักสิบ ยมบาลก็สั่งให้เจ้าหน้าที่เอาตัวผมไปไว้ในภูมิเปรตให้ผมไม่มีวันสงบตลอดกาล ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสสุด
บรรยาย ปัจจุบันพอดีเป็นยุคโปรดสัตว์ทั่วทั้งสามโลก ตอนนี้ผมรู้สำนึกแล้วกราบวิงวอนขอให้เบื้องบนโปรดอภัยโทษให้แก่ผมด้วยเถิด
ขอเชิญชาวโลกอย่าได้เกิดโมหะจริตจนถึงกับฆ่าบิดามารดา คิดดูซิผมต้องถูกขังอยู่ในแดนนรกเป็นเวลาตั้งหลายร้อยปีแล้ว
ขอท่านอาจารย์ถ่ายทอดธรรมโปรดขอร้องแทนผมด้วยวิงวอนขอให้ได้หลุดพ้นจากความทุกข์ทรมานของนรกอดอยาก ต่อไปจะต้อง
ปรับปรุงแก้ไขจะกลับตัวกลับใจไม่กล้าทำความชั่วอีก ผมได้ทำบาปหนักสามอย่างคือ 1. เนรคุณฆ่าบิดา ฮุบสมบัติ 2. ทรมานแม่เลี้ยง
โดยให้กินอุจจาระแทนข้าว ทำให้เขาต้องอดตาย 3. ข่มแหงรังแกพร่าความสาวหญิงชาวบ้าน กินทิ้งกินขว้าง เหยียบย่ำธัญญาหาร
บาปมหันต์สามข้อนี้ ก็เพียงพอที่ทำให้ผมเสวยทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสในภูมิเปรตแล้ว เพราะฉะนั้นผมจึงต้องรับโทษตั้งแต่สมัย
ราชวงศืหยวนจนถึงปัจจุบัน ท่านพระโพธิสัตว์ทรงเมตตากรุณาที่ผมรู้สำนึก จึงมีบัญชาให้เจ้าหน้าที่นำตัวผมมาที่สถานธรรม เล่าถึง
เรื่องราวในอดีตขออาจารย์ถ่ายทอดธรรมโปรดเอาประวัติของผมนำไปลงในหนังสือธรรมะ เพื่อเป็นอุทาหรณ์เตือนใจ ปลุกชาวโลกให้
ตื่นจากความหลงอย่าได้เดินตามรอยผมจะได้ไม่ต้องเสียใจตลอดกาล ขอฟ้าเบื้องบนโปรดประทานโอกาสให้ผมได้มีวันพบกับแสง
สว่างบ้าง ผมยินดีกลับตัวใหม่ทำความดีไถ่บาป เพื่อตอบแทนฟ้าเบื้องบนและมวลมนุษย์ขอสาธุชนทั้งหลายโปรดนำเรื่องนี้ไปบรรยาย
ให้ผู้คนได้รับรู้ เพื่อโทษของผมจะได้ลดหย่อนได้บ้าง ขออาจารย์ถ่ายทอดธรรมโปรดช่วยเผยแพร่กตัญญูธรรม อย่าเหมือนผมที่ฆ่าบิดา
เพราะไม่พอใจที่ท่านไปมีเมียใหม่ ซึ่งไม่เพียงแต่เป็นการละเมิดกฏแห่งฟ้าดินอย่างไร้มโนธรรม ยังเป็นการทำลายศีลธรรมจรรยา ได้มี
โอกาสเกิดเป็นคนเสียเปล่า ผิดพลาดไปแล้วต้องมาเสียใจไม่รู้หายเพียงเพราะคิดผิดชั่ววูบ จึงต้องตกสู่ห้วงเหวลึกผมเสียใจมากขอ
ท่านจี้กงโปรดเมตตาสงสารในความไร้เดียงสาของผม ขอท่านพระโพธิสัตว์โปรดเมตตาให้อภัยด้วย อย่าทำให้ผมต้องเป็นเศษวิญญาณ
ขอสาธุชนทุกท่านโปรดช่วยผมด้วยเจ้าหน้าที่ยมโลกมาเร่งผมแล้ว กราบลาองค์มารดา กราบลาเทพพุทธทุกองค์กราบลาท่านหลินเฉียน
เหยิน กราบลาอาจารย์ถ่ายทอดธรรมและสาธุชนทุกท่าน.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น